ท้ อ ง ฟ้ า ส อ ง สี

จงลงมือทำเลย อย่าตั้งความหวัง เพราะ ...."ความหวังจะฆ่าเรา"

ไม่รู้ว่าไปจำมาจากไหน แต่ชอบคำนี้มากเลย

..........

ครั้งหนึ่งความฝันของเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง...

ฉันเคยฝันอยากจะเป็นนักวาดการ์ตูนขายหัวเราะ มหาสนุก

ในวันๆนึงฉันซื้อหนังสือการ์ตูนอ่าน วันละเล่ม เป็นเวลา เกือบสิบปี

ฉันวาดการ์ตูนทุกวัน ในสมุดนักเรียน ฉันชอบวาดการ์ตูนแบบ 3 ช่องจบ

สมัยประถมฉันรับจ้างวาดการ์ตูนตามแบบที่เพื่อนสั่ง

เช่นดราฟจากหนังสือระบายสี ในราคาแผ่นละ 1 บาท 

นั่นเป็นวิธีหาเงินวิธีแรกของฉัน ........... เด็กประถมคนหนึ่ง

ฉันชอบวาดการ์ตูน ฉันไม่รู้ว่าศิลปะคืออะไร แต่ฉันชอบวิชาวาดรูปมากที่สุด มากกว่าวิชาอะไร

ฉันเคยวาดการ์ตูนช่องเดียวจบ ส่งไปที่หนังสือเบบี้ และได้ออกตีพิมพ์ได้เงินกินขนมมา 50 บาท

และนั่นเป็นครั้งที่ 2 ที่หาเงินได้ด้วยตัวเอง มาเทียบกับในตอนนี้ 50 บาท แป๊บเดียวก็หมดแล้ว

ฉันไม่เคยวาดภาพประกวดแข่งขันอะไรในชีวิต ฉันพอใจกับการวาดการ์ตูนกิ๊กก๊อกไม่มีรางวัล

ตอนม.2 ฉันเคยวาดการ์ตูนเป็นเรื่องราวลงในสมุดเรียนหนังสือ และฉันวาดได้ทั้งหมด 4 เล่ม

ตีกรอบเอง ลงหมึกเอง ในตอนนั้นคิดว่าสวยมาก แต่ฉันก็ไม่ได้เอาไปอวดใคร ฉันเอาไว้อ่านเองคนเดียว

จนมาในวันนี้มาเปิดดู ..........ตัวการ์ตูนยังเบี้ยวอยู่เลย และตัวหนังสือก็โย้มากด้วย

.........................ในช่วงม.ปลายเป็นอะไรที่ฉันเปลี่ยนไป.........................................

ความฝันถูกพับเก็บเอาไว้อย่างเดิม......และมันก็ไม่ได้ถูกสานต่ออีกเลย

ไม่มีการซื้อหนังสือการ์ตูนอีก มันกลายมาเป็นหนังสือแฟชั่น ความสวย ความงาม  

........................................................และเมื่อเข้ามหาวิทยาลัยฉันก็เลือกเรียนสายศิลปะ

ฉันมีความสุขมากที่จะได้เรียนรู้ในสาขาที่ตัวเองถนัด แต่เรื่องราวของชีวิตมันดำเนินไป

มีเหตุการณ์หนึ่งเกิดขึ้น มันเป็นความสะเทือนใจที่ฉันไร้ที่ยึดเหนี่ยว ฉันเคว้งไปมาก....

ฉันพยายามหาสิ่งทดแทน ฉันจัดห้องคร้ั้งใหญ่ แล้วก็เจอกับหนังสือการ์ตูนที่ฉันเคยวาดเอาไว้

เด็กผู้หญิงคนนั้น ถูกลืมไปไว้ที่ไหน นานแค่ไหนที่ฉันทิ้งมันไว้ไม่เดินหน้าต่อ

ฉันลงวาดมันดูอีกครั้ง แล้วความรู้สึกนั้นก็กลับมา......................

............ไม่นานมีคนมาติดต่อให้ฉันไปวาดการ์ตูนให้เขา เขาเป็นสำนักพิมพ์หนังสือการเรียนรู้เพื่อเด็ก

ฉันเห็นนักวาดการ์ตูนหลายคนในบล็อก exteen นี้ หลายคนมีชื่อเสียง หลายคนมีฝีมือ

.....ฉันอยากสานต่อความต้องการของเด็กผู้หญิงคนนั้น คนเดิม

ฉันตอบตกลง และดีใจ ที่จะได้เริ่มต้นเิดินตามความฝันของตัวเอง

และคิดว่า นักวาดการ์ตูนหลายคนคงเริ่มจากสิ่งเหล่านี้ล่ะมั้ง...เป็นใบเบิกทาง

ฉัน....ที่กำลังคิดว่าตัวเองไร้ค่าอยู่ ฉัน....ที่ผิดหวังจากความรักและชีวิต

ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองมีคุณค่าขึ้นมา เมื่อได้รู้ว่าตัวเองก็ยังพอทำอะไรเป็นอยู่บ้่าง 

ฉันตั้งใจทำงานพิเศษนี้มาก โดยค่าแรงเดือนละ 4000 บาท... ฉันไม่คิดถึงราคาของเงินเท่าไรนัก

เพราะสิ่งที่ฉันต้องการทำ มันคือได้โชว์ฝีมือออกไป ไม่ใช่แค่วาดดูคนเดียวอีกต่อไป

......แต่ฉันก็เป็นแค่เครื่องจักรสำหรับที่นั่น............................แค่คนวาดการ์ตูนประกอบ

เหมือนต้องใช้แค่มือ มือ และมือ แต่ไม่ต้องใช้สมอง ..........ฉันโดนบีบในราคานักศึกษา

แต่การใช้งานและฝีมือที่ฉันทำให้เขา ..........มันขาดทุนมากเกินไป

ทั้งเวลาเข้างานที่เขาเรียกร้องเอาจากฉัน มันทำให้ฉันไม่มีเวลาที่จะทำอะไรอีกเลย 

ฉันเคยเข้าใจว่ารับมาทำที่บ้านได้ แต่กลายเป็นว่าต้องเข้าไปทำงานที่นั่นทุกอาทิตย์

แล้วก็เกิดเรื่องบางอย่างขึ้นในระหว่างนี้......

เป็นจุดหักของชีวิต มันทำให้ฉันไม่อยากที่ทำอะไรต่อไป ฉันรู้สึกเหนื่อย จนต้องเลิกทำมัน

ฉันทำเงินได้ประมาณ 12000 แล้ว.... เป็นก้อนที่เยอะที่สุดที่หาได้ในชีวิต  

 ..................ฉันแบ่งเวลาไม่เป็น จนทำให้งานพิเศษกระทบกับการเรียนมากไป

การเรียนฉันต่ำลง ความรักที่มีก็ย่ำแย่ ความสัมพันธ์กับเพื่อนก็ห่างเหิน ฉันไม่มีเวลาให้ครอบครัว

ไม่มีแม้กระทั่งเวลาจะดูแลตัวเอง....... ฉันแยกไม่ออกเลยซักอย่าง แบ่งเวลาไม่ลงตัวซักที

แล้วฉันก็พับความฝันเก็บไว้อย่างเก่า หันมาเรียนหนังสือเต็มที่.........................

แต่แล้ว.....   บางอย่าง มันก็ยิ่งแย่ลง

ฉันไม่เคยแบ่งแยกอะไรให้เป็นสัดส่วน

เมื่อมีปัญหาหนึ่งเรื่อง มันจะกระทบไปอีกหลายๆเรื่อง

ฉันยังฝันถึงวันที่มีความสุขในวัยเด็ก การได้จับปากกาลูกลื่นแท่งละห้าบาท วาดอะไรที่อยากจะวาด

ฉันยังคลำหาทางที่จะได้ไปอยู่ที่ตรงนั้นเหมือนคนอื่น แต่ฉันไม่รู้ว่าต้องทำยังไง ไม่มีใครบอกฉันเลย

ฉันเป็นคนๆหนึ่งที่อยากทำตามความฝัน และเป็นผู้หญิงคนหนึ่่งที่อยากจะมีความรัก

ฉันเคยมีความรักที่เป็นความรักจริงๆก็แค่ครั้งเดียว เป็นรักแรกที่ไม่ใช่แค่คบแบบเด็กๆ

แต่ความผิดพลาดครั้งเดียวก็ทำให้ทุกอย่างพังลงไป ไม่เหลืออะไรเลย

ฉันเคว้งอยู่นาน และใช้เวลาหาตัวเองให้เจอ เมื่อเจอก็เริ่มต้นทำตามความฝัน

ในระหว่างที่เริ่มทำ ฉันก็พบความรักครั้งใหม่ ที่ฉันไม่เคยคิดว่าจะมีอีกครั้ง

เขาเข้ามาช่วยฉันทำตามความฝัน เขาให้กำลังใจ

ฉันคิดเอาไว้ว่า....คนนี้แหละ จะเป็นคนที่ฉันรักคนต่อไป

ฉันมีความสุขมากในตอนนั้นที่ ความรักครั้งใหม่ สามารถเดินไปกับความฝันของฉันได้

แต่แล้ว ฉันเจอเรื่องราวบางอย่างที่ทำให้ต้องสะดุด ......

ฉันไม่สามารถทำทั้งสองอย่างไปพร้อมๆกันได้ 

ความฝันถูกพับไว้  และความรักก็เริ่มสั่นคลอน มันทำให้ชีวิตฉันตัน ถึงกับไปไม่เป็นเลย

และวันนี้ เป็นเวลา 1 ปีแล้วที่ฉันมีความรัก

หลายเรื่องเกิดขึ้น ระหว่างนี้ ...... เหมือนได้เจอทุกอย่างเกินไป

ฉันแค่ต้องการให้ทั้งสองสิ่ง เดินไปด้วยกันได้..........แค่นั้นฉันไม่ขออะไรมากมาย 

ที่ผ่านมาฉันพักความฝันไว้เพื่อความรัก และในตอนนี้ฉันก็แค่อยากจะทำอะไรสักอย่าง.....ที่ฉันทำได้.....

ถึงมันจะเป็นอย่างเดียวในชีวิตก็ตาม อย่างน้อยมันทำให้ฉํนรู้สึกว่าตัวเองไม่ได้ไร้ค่าอะไร

 เมื่อไม่มีเขา ไม่มีความรักของเรา .... ฉันจะยังพอมีค่า หรือมีประโยชน์อะไรสำหรับอะไรอยู่บ้างมั้ย

เมื่อวันที่ความรักไม่สามารถไปต่อได้

ฉันจะกลับไปทำตามความฝันได้อยู่มั้ย....????

 แล้วคนที่เขาทำตามความฝันได้ และมีความรักที่สมหวัง เขาทำยังไง......??????

หรือบางที ชีวิตของฉันถูกกำหนดมาให้เลือกอย่างใดอย่างหนึ่งเท่านั้น........

แล้วฉันจะเลือกอะไร

ความรัก หรือ ความฝัน 

ฉันไม่เข้าใจ...........................................................................

edit @ 21 Dec 2009 06:18:43 by ท้ อ ง ฟ้ า ส อ ง สี